Search This Blog

Friday, December 4, 2020

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 



ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ



Μόνος και πάλι στο δρόμο της ζωής

ξοδεύομαι στα ίχνη

κάποιας χαμένης γης

μονάχος μου πλανιέμαι 

σε νύχτες σκοτεινές

νύχτες δίχως αύριο

νύχτες δίχως χτες

Απάνου το φεγγάρι 

μου φέγγει και διαβαίνω

σε λιθόστρωτα καλντερίμια

με τον ίσκιο μου παραβγαίνω

στο τέλος αυτουνού του δρόμου ξέρω...

πάλι μονάχος θα 'μαι  

μα μήτε δάκρυ χύνω 

μήτε που φοβάμαι 

απ' τήν άκρη τ' ουρανού

ως τα πέραντα της γης

θα σε προσμένω πάντοτες 

να φανερωθείς...

Ελευθερία μου εσύ...

ατάραχη κοιλάδα,

που τόσοι σε επόθησαν 

μα ολίγοι σε εγεύθηκαν,


6/10/2020 Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου   Αθηνα Μακεδονίας 18


Under the light of a streetlamp

 under the light of a street lamb


  Under the light of the streetlamp

it's just another misty night

into the cold i sit

on this old wooden bench

in the middle of an empty square

thinking of the place i would like to be

really far from the place i am right now

above the sky i believe there's a land

in which all ordeals and toils disappear

it is so shiny and bright 

that all the shadows fade away at once

the kingdom of all pure hearts

indeed and home to all the braves...

there is no time for wondering

there ,cause there is actually no time at all...

only infinite landscapes of green ,filled with sweet lil creatures dressed in light, playing joyfully free of any duty and obligation,not thinking about tomorrow,or what the wind may brings for them,

just playing and breathing fresh air ,fresh air free of any kind of fume and despair,

above the clouds there is

another land,

a dream once told me so,

and if you're one of those who

remain dry in the acid rain, 

someday you may be there...

so beware ,cause down here...

the world is so...the world is so vain...the visible life is a kingdom of pain...unknown monster-masters are setting the rules that you obey,,people are playing the game ,,,even though they wanna get away,they stay here feeding their fears 

with fears...but there is no time for tears.cause tomorrow another empire of dust must be prepared,another new age babel for the rulers of this vain world.and you are the one who works for them,left out in the cold always doing as being told,an ex-soul being sold,in the name of gold!?

just don't fall in the trap,

cause when time is short,

darkness opens its mouth,

and naked you fall...


a poem by kostas papakonstantinou 28/9/2020 syntagma square 6 a.m.



you can find some of my songs at the link below 

μπορείτε να βρείτε κάποια τραγούδια μου στο παρακάτω link


https://www.youtube.com/channel/UCowrE-kOqspbpaNTTWqLFzA

https://www.youtube.com/watch?v=nwmhz9zm7cM


my email address is kwstas-metallo@hotmail.com 

Thursday, December 3, 2020

ΔΕΣΜΩΤΗΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ

 


(ΔΕΣΜΩΤΗΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ)TRAPPED INSIDE RESTLESS SILENCE FOREVER


Παγιδευμένος μέσα στο άπειρο,,,άσε με στο απύθμενο βάθος των ματιών σου να χάνομαι κι ας καίγομαι..άσε με με ένα δάκρυ σαν κραυγή ν αγγίξω τη σιωπή σου,,,,,δε ξέρω τι ειν’ εκείνο που όλο με κάνει να θέλω να τρέξω ,να φύγω μακριά,να ξεφύγω από εμένα,,του κόσμου όλου θαρρώ οι φυλακές να μου εκμυστηρευτούν διστάζουν ,μα δε διστάζουν σιωπηλά μπήγοντας επάνω μου ατσάλινα καρφιά τη ψυχή μου να σφραγίζουν,...θελκτικές πολύ οι φυλακές μα μες στη σιωπή τους δε χωρώ..φύσα μες στων ονείρων μου τη καταχνιά και στων σκιών τη πλάνη, έναν ήχο απαλό... έναν ήχο έτσι τρυφερό σαν το χαμόγελο ενός βρέφους ,που φωτιά να βάζει στα σκοτάδια μου και απο τη στάχτη τους να γεννηθούν χιλιάδες μέρες,γιατί της μέρας το χαμόγελο ω ψυχή μου ξέρω,να το γευτείς διψάς πολύ,και οι ουρανοί το ξέρουνε καλά..γιατί έναν λόγο ,να δραπετεύσω απ’τη δική μου τη σκιά βρήκα μες στη δική σου αγκαλιά ...ουρανέ!!!




BY Kostas(gravechild)Papakonstantinou   2016 athens


Sunday, November 29, 2020

Θάλασσες

 Θάλασσες


Θαλασσες απέραντες ατενίζω μες στων ματιών σου τους καθρέφτες

Γυρεύω το φως το αληθινό μέσα σε νύχτες ψεύτρες

Που και που αγγίζω ουρανό μέσα απ’ του νου τις καταχνιές

Σκαλίζω αναμνήσεις παραδείσων που ξεχαστήκανε στο χτες 

Πουλιά πετάνε μακριά … ταξίδι προς τον ήλιο

Παράξενα , πολύχρωμα , ελεύθερα πουλιά πετανε προς τον ήλιο

Κάτι από τη ξεγνοιασιά τους θα ‘θελα να πάρω

Να ξαναβάψω μπλέ τον ουρανό και πάνω του να σαλπάρω

Για ξένα μέρη μαγικά και πολιτείες ονειρικές 

Να μη με μέλει πιά το αύριο και να ‘ναι ανύπαρκτο το χτές


Κώστας Παπακωνσταντίνου 29/11/2020 Μοσχάτο



 INFINITE BLUE


είναι όμορφο θαρρώ να ταξιδεύεις στον ατέρμονο ωκεανό των ονείρων,αρκεί να
‘χεις ένστικο οδηγό,που να σε ταξιδεύει κάτω απο ουρανό καθαρό και ξάστερο,τα άστρα που φοράει το πελώριο του γαλάζιο δεν είναι δα στολίδια καλλωπιστικά για τη βρωση και τη τέρψη του ακόρεστου ματιού σου,μα είναι οι ιχνηλάτες του φωτός,και το φως αυτο θα χύνουν μπρος σου οταν θα σαι πια εν πλω,σ'αναζήτηση μιας άβατης ξηράς,τη γαία που ποτέ κανενός ο νους ή το ΄''ειναι '' του δεν άγγιξε ,της οποίας το νέκταρ που αναβλύζουν τα καρποφόρα της τα δέντρα ποτέ δε θώπευε τις αξημέρωτες τους νύχτες,που έχουν πλέον ,μαραθεί,έχουν μέσα τους γεράσει,νύχτες που δε τις συνάντησε ποτέ το ελπιδοφόρο βλέμμα της αυγής,ετσι λοιπόν το φως των αστεριών,της ίδιας σου συνείδησης,θα σου ορίζει τις γραμμές της επίδοξης σου πλεύσης ινα μη βρεθείς ποτέ στη σαθρή στεριά της λησμονιάς δίχως φίλο κι αδελφό ή οτιδήποτε άλλο ευμενώς να σου θυμίζει αγάπη τι εστι,το νου σου ομως!!! μη ξεχαστείς και παρεκλίνεις στο διάβα σου μη λοξοδρομήσεις και ακολουθήσεις μονοπάτι άλλο από κείνο που σου έγνεψε η πυξίδα της καρδιάς!!



WRITTEN BY KOSTAS(GRAVECHILD) PAPAKONSTANTINOU  2016   ATHENS GR


Saturday, November 28, 2020

fallen angel


 fallen angel

On a cold and lonely night,in this gloomy prison cell,i see darkness taking shape,burning shadows embracing my soul...there’s something far beyond,that my sight cannot reach,as i’m sinking in my bed,a twister spins inside my head...i can sence i’m not alone..there is someone in the room ,,there’s a movement in the air...something that feeds darkness with my fear,it seems that the dragon has left its lair...all my dreams a scattered ashe,migrant birds that’ ve flown away,but the nightmare is here to stay,as the night rules the day...oh my eyes drip bleeding tears,for the things i cannot see,my soul craves to touch the skies,but silence never sleeps in here…..


By Kwstas (gravechild) papakonstantinou 25/8/2018…..amaliada...


Στου Αχέροντα τις Όχθες

  Στου Αχέροντα τις Όχθες  Στου Αχέροντα τις Όχθες  να με πας ψυχή ,ταξίδι , γραπτό  της μοίρας το 'χες στου Αχέροντα τις Όχθες κάθεται ...