Παράξενοι Δρόμοι
Παράξενος δρόμος,
ο δρόμος της ζωής
Ταγμένοι ιχνηλάτες κάποιας
Απολεσθείσας γης
Επιβάτες σε ένα τρένο
Αγνώστου προορισμού,
Κουρασμένοι ταξιδιώτες
Μες στα πέλαγα του νού
Σκοτεινό δωμάτιο ειν’ η μοναξιά
Με κενό γιομίζει τ ‘ απανταχού κενά
Σε παίρνει , σε σβουρίζει στ ’αγκάθια σε πετά
Και δεν απολογείται μήτε καρδιοχτυπά
Γαλήνιο ρυάκι η χώρα των ονείρων
κυλάει μες στις φλέβες όσων αποστατούν
Κι όσο κι αν ειν΄η νύχτα να θολώνει το τοπίο ,
ζουν με μιαν ελπίδα τη χαραυγή να δουν
Κώστας Παπακωνσταντίνου 27/11/2020
