Περιδιάβηκα εψές τον τόπον απ’όπου έζησα την αρχή...τον τόπο των ξεθωριασμένων αναμνήσεων,μα όπου κι αν έστρεφα το βλέμμα ,όλα φαντάζαν μουδιασμένα,σαν εικόνες γκριζες ,σκονισμένες , μες στης πόλης τη βουή...σαν τοπία παγωμένα,που τα σκουριάσαν οι αιώνες κι έχουν πια απ’τον ήλιο ξεχαστεί...και μέσα από της νύχτας το βαθύ κι αδάμαστο σκοτάδι, μουδιασμένος διερωτώμαι ποιοί ναι ‘ναι άρα οι ποιητές του άχραντου κενού μου,κι ετσι στέκομαι σκεπτικός,αμίλητος,γυμνός μες στου ονείρου μου τη καταχνιά...και ξεγυμνώνω τα σκοτάδια ,στα όνειρα βάζω πυρκαγιές,μπας και ανοίξουν μονοπάτια ,φως να ποτίσουν τις σκιές…
By Kostas papakonstantinou year:2016,,,
se ena pagkaki sto galatsi

No comments:
Post a Comment